यो समय अर्कैको हो घडी अर्कैको हो । सिमाना छोडेर गएपछि नदि अर्कैको हो । सवार मात्र गर्छन् गर्नेहरु यो छाती भित्र  सोच्दैनन् यो बाचेको जिन्दगी अर्कैको हो । तिमी सोचिरहन्छेउ दुनियाँ रङ्गिन छ भनेर  बगैंचामा

बरु लड्या मौन बैठल हुई हमार दुख देखके एकघचि हावा रूकके ह्यारल हुई रूख्वा रूईल हुई, डग्रिम रलक पथ्रा आँशक बुन्दा खसाईल हुई। तर सर्बाहारनके सरकार त्वार आँखि निद्याखल त्वार कान निसुनल त्वार मन महशुस कर

आयो खै किन आज आपस सबै भागेर हिँड्ने दिन । हाम्रो यो अनुहार शीघ्र अहिले छोप्ने बनाइस् किन ? भन्छन् भन्न त दैवमा विजय भो बिज्ञान संसार भो । मर्छन् लाख प्रकोपमा अब बुझौं बिज्ञानको हार

जिन्दगीमा अप्ठ्यारो चिजको हुन्छ जरुरत पनि कहिल्यै नपाइने चिजको बसिदिन्छ आदत पनि । फूल देखाएर, पदचापमा काँडा बिछ्यानु भयो, यो कस्तो तरिकाले गर्नुभयो दिलमा स्वागत पनि । नपिएरै होस् हराउँछ,कत्ति नछोएर मात चढ्छ, तिम्रा यादको नसासँग

तेरो केही हक लाग्दैन तेरो केही दाबी लाग्दैन ! ठिकै भन्यौं सबै ताल्चामा एउटै चाबी लाग्दैन । हामी जो काटिए पनि रगत रातो आउँछ भैया । रत मलाई म गोर्खाली तिमी पन्जाबी लाग्दैन ! कहिले पिठ्युँमा