साहित्य Archive

प्रगतिवादी स्रष्टा इस्माली, विपिन र योञ्जन इच्छुक पुरस्कारबाट सम्मानित

काठमाडौं । इच्छुक प्रतिष्ठानको सभाहलमा आज आयोजित विशेष सम्मान कार्यक्रममा प्रगतिवादी साहित्य तथा कलाक्षेत्रका स्रष्टा इस्माली, नारायण शर्मा ‘विपिन’ र अमित योञ्जनलाई ‘इच्छुक’ पुरस्कारबाट सम्मानित गरिएको छ । यस वर्षको ‘इच्छुक स्मृति पुरस्कार २०८२’ वरिष्ठ प्रगतिवादी

प्रतिबन्ध

हाम्रा स्वरहरूमा प्रतिबन्ध लाउँदै हाम्रा ओठहरूमा ताल्चा झुण्ड्याउँदै तिमी भन्छौ गाउ न त गाउ तर यो गीत नगाउ हामी भने त्यही गीत गाइरहन्छौँ । हाम्रा विचारहरूमा प्रतिबन्ध लाउँदै हाम्रा हातहरूमा हतकडी पहिर्‍याउँदै तिमी भन्छौ लेख्न त

धिरेन अनुपमको पुस्तक प्रच्छाया लोकार्पण

वीरेन्द्रनगर, सुर्खेत गजलकार धिरेन थापा अनुपमको गजल संग्रह पुस्तक प्रच्छाया र बिष्णुकुमार खड्काको सांगीतिक गजल अप्सरा लोकार्पण गरिएको छ। मध्यपश्चिम गजल मञ्च र मध्यपश्चिम विश्वविद्यालय साहित्य समाजले विरेन्द्रनगरमा आयोजना गरेको कार्यक्रममा अनुपमको गजल संग्रह पुस्तक प्राच्छाया

आमा

उनले किताबका ठेलीहरू पढेकी छैनन्, तर किताबका सयौं ठेलीहरू पढ्ने हामी सबैलाई पढेकी छिन् । उनी बन्दुक बोकेर कुनै युद्ध मोर्चामा त गईनन्, तर युद्ध मोर्चाभन्दा ठूला ठूला लडाइँहरू उनी जितेकी छिन् – साँचिकै, उनी एक

फोहोर होइन म माटो हुँ

तिम्रो किचनमा मेरो हातको गन्ध छ, माटोमा पसिनाको गन्ध मिसिएर अन्न उम्रन्छ। ओ शहरका राजा, तिम्रो जिन्दगी मेरो हातमा छ — म फोहोर किसान, मजदुर, गन्हाउने छु! हावा रिसाउँछ, बादल तुफान बन्छ, बिजुली कराउँछ — म

बबिताको ‘जुनकीरी हराएको रात’ प्रचण्डद्धारा विमोचन

काठमाडौं । नेकपा माओवादी केन्द्रकी नेतृ अल्किना वम ‘बबिता’ को पहिलो पुस्तक ‘जुनकीरी हराएको रात’ बुधबार विमोचन भएको छ । यस अवसरमा नेकपा (माओवादी केन्द्र) का अध्यक्ष एवं पूर्वप्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ ले अनेमसंघ (क्रान्तिकारी)को सातौं

मनभित्रको देश !

रातीको २ बजेको तितो निद्राबिच, साउदीको तातो बालुवामा जीवनको खोजी लिएर बस चढ्छु, झ्यालको सानो छिद्रबाट हेर्छु संसार। ठूला ठूला महल, आकाश छुने बिल्डिङहरू, लामो पुलमाथि बग्ने चकचके गाडीहरू, एउटा नयाँ दुनिया जस्तो लाग्छ कहिलेकाहीँ ।

लालटिन मुनिको सपना !

पूर्वी नेपालको सानो गाउँ – भीरको डिलमा उभिएको एउटा थोरै टिन छाएको झुपडी। त्यसमा गंगा, उनका आमा र बाबु बस्थे । बाबु खेत जोत्नुहुन्थ्यो, आमा गाउँले घरमा भाँडा माझ्थिन्। दिनभर घाम र पसीनामा बित्थ्यो जीवन, तर

छोराको प्रश्न !

जिन्दगीको कुनै पलहरुमा म साहित्यमा बग्न खोज्दथे, भावना, वेदना, रचना कोरिरहन्थे तर आजकाल खै के मा भुलेँ म, त्यता तिरको रस किन हो खल्लो लाग्छ । आफ्नो व्यक्तिगत जिवनका पाटाहरू सँगसँगै साहित्यलाइ पनि संगसंगै लैजानु पर्नेमा

“अन्धकार पछिको उज्यालो”

सुनिता एउटा सानो गाउँमा जन्मेकी थिई। गाउँ हरियो पहाडहरूले घेरिएको, खोल्साहरू झरना जस्तै बग्ने, चराहरू बिहानै चिरबिर गर्ने ठाउँ थियो। ऊ गाउँकै स्कुलमा पढ्थी, तर मनमा ठूलो सपना थियो—ठूलो शहरमा गएर ठूलो मान्छे बन्ने। उसको बुबा