पूर्वको नामचलेको सुन्दर शहर धरानमा रहेको “थ्री स्टार” होटलमा बिहान र दिउँसो भन्दा साँझढलेपछि बडी चहलपहल हुन्थ्यो। तीनजना युवतीले संचालन गरेको हुँदा होटलको नाम ” थ्री स्टार ” राखिएको थियो । तीन युवती मध्ये “पारिजात” सबैको

ह्रदयकाे घाउ बल्झियाे फेरि खाटाे बसेकाे सुहाएन विधुवा पहिरनमा पुतली राताे बसेकाे । जिन्दगीमा कमाउने इष्ट र इज्जत रैछ जस्ताे लाग्याे मलामी भिड देखेर चितामा दाउरा फाल्न पालाे बसेकाे । ठुलाे भए सहर पसे भन्दैमा बालाइ

आकासमा मडारिएका काला बादलहरुले मनभित्र पनि कालो छाया पार्दछ। ओहो !  कस्तो डर लाग्दो मौसम ?  म पुर्बबाट उत्तरतिर बेतोडले बत्तिरहेको बादल अनि संगसंगै धुलोको भुमरी बनाउदै ब्रम्हाण्डमा बत्तास्सि रहेका बतासका झोकाहरुलाई आफ्नो कोठाको झ्यालबाट हेर्दै

हरेक रात सम्झनामा एक फेर आईदिन्छ। जो मनको बाटो हुँदै सम्झेर आईदिन्छ। आफ्नो हुँदा पनि काखमा बस्न पाएन, दुश्मन भने यो छातीमा टेकेर आईदिन्छ। हास्ने ओठ भन्दा रुने आँखा माथी हुन्छ , र त खुशी मा

यहि सोच्दी हुन आमा के लाउला के खाला भनेर । आज आउँछ कि भोलि आउँछ भन्दै औंला गनेर । मेरो बचपन ढिडो खाई टालेको लगाई कटेको हो कहाँ सक्छु त्यति महंगो मेकप सङ्गै टाला किनेर ।